Daha önce onlarca kez yazdığım, yine de yazmaktan bıkmayacağım konu; televizyon. Gördüğüm, tanıdığım her

ebeveyne ısrarla çocuklarını televizyondan uzak tutmalarını, tvnin onların üstündeki negatif etkilerini alatıp duruyorum. 

Ne derece işe yarıyor, sıfıra yakın.

Evet maalesef üzülerek görüyorum ki hiç işe yaramıyor anlattıklarım. Konuşma anında "yaaa evet haklısın" deniyor, ve orada kalıyor. Çünkü televizyonlu/suz hayat bir yaşam biçimi. Kendi içinize sindirip yaşamınızı kökten değiştirmeniz gereken bir konu. "Ben izleyeyim ama sen izleme" diyemezsiniz çocuğunuza. Ya da derseniz de daha büyük sorunlarla karşı karşıya gelirsiniz. Bir kere çocuklar söylediğimizi değil yaptığımızı yapmaya meyillidirler.

Bu yüzden rol model olmak önemlidir ya çocuk yetiştirmekte. 

 

Mesela, "sigara içmek çok zararlıdır, sakın içme" derken püfür püfür duman üflüyorsanız çocuğunuza, bilin ki büyük ihtimalle büyüdüğünde o da içecek. Çünkü zihninde şu bağı kuracak; annem-babam içtiğine göre çok kötü bir şey değil herhalde. Ben bakıcı seçimimde bile sigara içmeyen aday bulmak için çok çabalamıştım. "İçiyorum ama az içiyorum, evdeyken içmem" diyen adaylar en korkunçlarıydı mesela. Vücudu nikotine bağlanmış bir yetişkinin zaten zor olan çocuk bakımı gibi stresli bir görevi yerine getirirken sinir sisteminin ne hale geleceğini bir düşünün. Nasıl bırakayım duygusal-zihinsel tutarsız bir insana çocuğumu. İkinci neden de insanlar kendilerinin kokmadıklarını düşünseler de sigara içen her insan kokuyor! İçtikten sonra elini-yüzünü yıkayanı da, dişini fırçalayanı da, hatta sakız çiğneyeni de kokuyor. Küçük çocukların en temel şifreleme yöntemlerinden biri de kokudur. Ona sarılmış, sevgi gösteren, onu besleyen-bakan birinin nikotin kokuyor olması, hissettiği pozitif duyguların bu kokuyla eşleşmesini, ve ileride kendini güvende hissetmek istedikçe sigara içmesine neden olacak. Böyle bir riski almaya değer mi? Anne-babanın sigara içmesini hiç bir zaman anlayamacağım gibi, çocukların sigara içen kişilere emanet edilişini de anlayamayacağım..

 

Neyse dönelim televizyona. Sigara örneğini vermemin nedeni toplum olarak "bak sigara içme kanser olursun" gibi çok somut sonuçlara bağladığımız şeylerde daha hassas olurken, zihinsel/psikolojik konularda daha vurdumduymaz olmamız. Hala daha psikolog/psikiyatriste gitmeyi, destek almayı "delilik" olarak tanımlarız. Biri bize psikiyatristle olan dialogunu anlattığında ruh hastası muamelesi yaparız, kendi hastalığımızın farkına bile varmadan. 

Güncellemeler için

The Good and Bad Effects of TV on Children

 

It is hard to avoid television if you are a kid.  People in the house are usually tuned in to TV - siblings as well as parents.  In some homes, the television is perpetually "on" even without anyone watching.  It is common for parents and caregivers to use TV as a substitute babysitter.   Also, many parents buy videos that they think can make their kids smart.  But how does watching TV really affect children? 

 

The bad news is, the majority of experts think that a TV/video-driven culture has bad effects on kids - and may prevent kids from being smart.  They cite the following:

 

  • TV provides no educational benefits for a child under age 2.  Worse, it steals time for activities that actually develop her brain, like interacting with other people and playing.  A child learns a lot more efficiently from real interaction - with people and things, rather than things she sees on a video screen.

 

  • TV viewing takes away the time that your child needs to develop important skills like language, creativity, motor, and social skills.  These skills are developed in the kids’ first two years (a critical time for brain development) through play, exploration, and conversation.  Your kid’s language skills, for example, do not improve by passively listening to the TV.  It is developed by interacting with people, when talking and listening is used in the context of real life. 

 

  • TV viewing numbs your kid's mind as it prevents your child from exercising initiative, being intellectually challenged, thinking analytically, and using his imagination.

 

  • TV viewing takes away time from reading and improving reading skills through practice (Comstock, 1991).  Kids watching cartoons and entertainment television during pre-school years have poorer pre-reading skills at age 5 (Macbeth, 1996).  Also, kids who watch entertainment TV are also less likely to read books and other print media (Wright & Huston, 1995).  

 

  • According to Speech and language expert Dr. Sally Ward, 20 years of research show that kids who are bombarded by background TV noise in their homes have trouble paying attention to voices when there is also background noise. 

 

  • Kids who watch a lot of  TV have trouble paying attention to teachers because they are accustomed to the fast-paced visual stimulation on TV.  Kids who watch TV more than they talk to their family have a difficult time adjusting from being visual learners to aural learners (learning by listening).  They also have shorter attention spans.

 

  • School kids who watch too much TV also tend to work less on their homework.  When doing homework with TV on the background, kids tend to retain less skill and information. When they lose sleep because of TV, they become less alert during the day, and this results in poor school performance.

 

  • A long-term study conducted by the Millennium Cohort Study and published in 2013 found that children who watched more than 3 hours of television, videos, or DVDs a day had a higher chance of conduct problems, emotional symptoms and relationship problems by age 7 than children who did not. Notably, they did not find the same problem with children who played video games for the same amount of time.

 

  • TV exposes your kid to negative influences, and promotes negative behavior.  TV shows and commercials usually show violence, alcohol, drug use and sex in a positive light.  The mind of your kid is like clay. It forms early impressions on what it sees, and these early impressions determine how he sees the world and affect his grown-up behavior.  For instance, twenty years of research has shown that children who are more exposed to media violence behave more aggressively as kids and when they are older.  They are taught by TV that violence is the way to resolve conflict – as when a TV hero beats up a bad guy to subdue him.  

 

  • Kids who watch too much TV are usually overweight, according to the American Medical Association.  Kids often snack on junk food while watching TV.  They are also influenced by commercials to consume unhealthy food.    Also, they are not running, jumping, or doing activities that burn calories and increase metabolism.   Obese kids, unless they change their habits, tend to be obese when they become adults. A recent study confirms this finding, suggesting that even just an hour of TV is associated with childhood obesity.

 

  • Researchers from the University of Sydney report a link between total screen time and retinal artery width in children. Kids with lots of screen time were found to have narrow artery in their eyes, which may indicate heart risk.

 

  • A 2014 study published in the International Journal of Cardiology suggests that children aged 2 to 10 who watch TV for more than two hours a day is 30% more likely to be at risk for blood pressure compared to those who spend less time in front of TV. Lack of physical activity increased the risk even more - by 50%. The lead researcher Dr Augusto Cesar de Moraes, from the University of Sao Paulo, Brazil, warned that the condition can cause cardiovascular problems later in life. The findings are consistent with an earlier 2009 study.

 

  • TV watching also affects a child’s health and athletic ability. The more television a child watches, even in the first years of life, the more likely he is to be obese and less muscularly fit, according to a study by the University of Montreal. Even though your kid does not aspire to be a football star, his athletic abilities are important not only for physical health, but predicting how physically active he will be as an adult.

 

  • Every hourly increase in daily television watching from two and a half years old is also associated with bullying by classmates, and physical prowess at kindergarten, said Professor Linda Pagani of the University of Montreal and the CHU Sainte-Justine children's hospital.

 

 

Some experts, however, believe that TV is not all that bad.  They qualify though that viewing TV can be good if it is done in moderation, and if the program being watched is selected:

 

 

  • Some TV shows can educate, inform and inspire.  It can be more effective than books or audiotapes in teaching your kid about processes like how a plant grows or how to bake a cake.

 

  • Studies show that kids who watch educational and non-violent children’s shows do better on reading and math tests than those who do not watch these programs. 

 

  • Kids who watch informative and educational shows as preschoolers tend to watch more informative and educational shows when they get older.  They use TV effectively as a complement to school learning.  On the other hand, kids who watch more entertainment program watch fewer informative programs as they get older  (Macbeth, 1996).

 

  • Preschoolers who viewed educational programs tend to have higher grades, are less aggressive and value their studies more when they reach high school, according to a long-term study (Anderson, et. al, 2001).

 

 

  • Finally, scientists from the University of Siena found that children experience a soothing, painkilling effect by watching cartoons.  So perhaps, a little entertainment TV can be a source of relief to kids who are stressed or are in pain.

 

For more on how to make TV a more helpful rather than a harmful tool for making kids smart, see tips on how to handle your kid's TV watching or if you have a baby, see the effects of TV on baby.

 

Instead of letting your child watch TV, cultivate in him a reading habit by reading to him.  Reading has many positive effects.

Televizyon Yeni Türkiyenin silahlarından bir haline geldi. Okumayan, araştırmayan, ne görürse inanan insanlar yaratmanın en kolay yolu. Peş peşe birkaç dizi(konuları birbirinden boş), üstüne bilgi-yetenek ölçmekle uzaktan yakından ilgisi olmayan yarışma programları, oldu bitti işte. En akıllı insanı bile elini-kolunu bağlayıp 1 hafta oturt tv başına,

zorla izlet, ya delirir ya da bağımlısı haline gelir.

Milletçe suyuna ilaç atılmış Türk filmi karakterindeyiz de, kimse Coşkunun farkında değil!

 

Şimdi biz yetişkinler olarak bu kadar kolay kapılabiliyorsak, küçücük çocuk beyni nasıl diresin. Biz etki etmediğimiz sürece tabi ki direnemez. "Aaa çocuğuma zorla brokoli yediriyorum, gerekirse püre yapıp çorbasına karıştırıyorum. Ona sorsan sabahtan akşama kadar şeker yer" demeyi biliyoruz da, "ama çok ağladı, çok istedi, mecburen biraz çizgi filmle oyaladım" demekten geri kalmıyoruz. Yediği-içtiğinde bu kadar seçiciyiz de, her insan için en önemli gelişim organı olan beyinde neden bu kadar umursamazız?

 

Çok basit nedeni, işimize gelmiyor. Sabahtan akşama kadar çocukla oynamayı, aktiviteler yapmayı zor görüyoruz. Biz iş yapalım, evimiz derli-toplu olsun, kendi bakımımız eksik kalmasın derken o sırada çocuğu oyalama yöntemi olarak da hep televizyonu seçiyoruz. Bizim için evdeki yedek çocuk bakıcısı=televizyon çünkü. 

 

"Yok canım o kadar çok izletmiyoruz biz, günde 1 saat çizgi film izliyor. Biz haber ya da dizi izlerken bakmıyor bile, köşede kendi oyuncaklarıyla oynuyor". Bravo. Pek güzel davranış bu da. Bilgisayarda en basit excel tablosu hazırlarken arkada çok ağır bir 3D modelleme programını çalıştırmaktan, ve mevcut işinizi yavaşlatmaktan farkı yok.

 

Ben bu konuda saplantı derecesinde hassasım kabul ediyorum. Ben böyle davrandıkça etrafımdaki diğer anneler(babalar demiyorum çünkü onlar hem daha az duyarlı oluyor, hem de ebeveynler arası yarış gibi görmüyor çocuk yetiştirmeyi) bana her geçen gün daha da sinir oluyor. Umrumda değil. Çocuklarına bile bile kötülük ettiklerini gördükçe kendimi bundan sorumlu hissediyorum. "Bilmemne şurubunu Sağlık Bakanlığı yasaklamış, sakın içirme çocuğuna" dediğimizde ne kadar iyi arkadaş oluyorsak, "televizyon izletme çocuğuna" dediğimizde de bir o kadar kötü oluyoruz. Haberiniz olsun :)

 

Ben Dafne'yi büyütürken pek çok kez anlattım etkilerini. İnanan oldu, inanmayan oldu. İnanıp sallamayanı, aslında umursayıp yapmaya cesaret edemeyeni de Dafne büyüdükçe gördü sonuçlarını. Yaşıtlarından çok önce konuşan, anlatan, 2 yaşında "bir yokmuş bir yokmuuuş" diye hikayeler uyduran bir çocuktu. Evet genetik etkileri de var tabi ama zaten çocuklarımız genetik miraslarımızdan oluşan temellere çıktığımız katlar değiller mi? 

 

Aradan yıllar geçti, Selen şimdi 1,5 yaşında. Bu yaşta bir çocuğun, pardon bebeğin, ne kadar konuşmasını beklersiniz? İşte o beklentinizin 3-5 katı limitlerinde geziyor. Geçen bir kitapta okudum 2 yaşında 50-100 kelimelik arşivleri olması normal olanıymış. 200 kelimeye çıktığı nadir durumlar da varmış. Dafnenin 2 yaşındayken konuşma hızına şaşarken, Selen 1,5 yaşında dudağımızı uçuklatıyor. İki yaşında 3 kelimelik cümle kuramayan çocukları görünce, ikide iki tesadüf olamaz herhalde bizimkilerin durumu diyorum. Ve işin altından yine televizyon çıkıyor. 

 

Dafne 3 yaşından itibaren 30-35 dakikalık çizgi film seanslarıyla tanışmaya başladı. Tatil günlerinde bu süre iki katına çıktı ama iki ayrı parça olarak. Bir seferde daha uzun hiç izletmedik sinemalar dışında. Benim kaygım Dafnenin bu seansları yüzünden Selenin zamanından önce çizgi filmlerle tanışacak olmasıydı. Oysa korkularım boşa çıktı. Selen için bizim ne yaparsak yapalım veremeyeceğimiz bir kaynağı var öğrenmede, ablası Dafne. Şimdi çizgi film açsak da Selen arkasını dönüp gidiyor. Onu müzikli-danslı şeylerle ekrana alıştırmaya çalışıyoruz ama ekranı pek sevdiği söylenemez. Bizim de işimize geliyor açıkçası. İkisinin birlikte oyun kurması ve eğlence kökünün bu olması

isteyebileceğimizden de güzel. 

 

Bize soruyorlar "gerçekten hiç mi izlemiyorsunuz?" diye, evet hiç izlemiyoruz. Kızlarla izlediğimiz animasyon filmleri dışında ekran karşısına geçtiğimiz hiçbir şey yok. Arkadaşlar arasında yarışma ya da dizilerle ilgili konuşmalar geçince uzaydan gelmiş gibi kalışımızın nedeni de bu zaten :) Zaten düşününce neyi izleyeceğiz ki? Türkiyede tamamen farklı bir haber akışı varken, yandaş medyadaki göz boyama haberlerini mi? 3-5lira verecekler diye insanı maymuna çeviren yarışma programlarını mı? Yoksa her türlü yanlış davranış modelini içeren dizileri mi? "Biz hep belgesel izliyoruz evde" hı hııı,evet canım, biz de inandık :)

Geçenlerde instagramda paylaştığım bir foto.

"Arkadaşlar arasında tv programlarından bahsedilirken ben :) "

Hiçbir şey mi izlemiyoruz evde? Tabi ki izliyoruz. Ben de Can da kendi zevklerimize uygun filmleri indirip çocukları uyuttuktak sonra ya birlikte büyük ekrandan, ya da ayrı ayrı filmleri PSPlerimizden izliyoruz. Bu düzeni yaşam tarzına dönüştürememiş olsaydık, mevcut durumumuzda rahatsız olsaydık, sabrederek-alttan alarak geçiştirilebilecek bir şey olmazdı bu durum. Diyet yapıp zar-zor 2 kilo veren, bu süre boyunca kendini çok kastığı için diyet bittiği an yemeğe başlayıp 5 kilo olarak geri alan kadınlara benzerdik :)

 

Televizyonun zararlarıyla ilgili en ufak bir şüphem olmamasına rağmen, yaşam tarzımızdan çok memnun olup değiştirmeyi düşünmüyor olmama rağmen bu konuda yayınlanan yeni makale görünce de dayanamıyorum okuyorum, sanki yeni bir şey öğrenecekmişim gibi. En son aşağıda paylaşacağım makaleyle karşılaştım. Artık pek çok insan yabancı kaynak takip ettiği için tercüme etme gereği görmüyorum. Sadece dikkat çekmek istediğim bir şeyi belirteyim. Yazının başlığı "çocuklar üzerinde televizyonun iyi ve kötü etkileri" olmasına rağmen yazıda bir tane bile iyi örnek yok. Kötü örnekler ve o kadar da kötü olmayan örnekler var. Ama bizim sıkıştıkça kılıf bulduğumuz şekilde iyi olarak tanımlanmış örnek yok. Evde hiçbir şey görmeden büyüyeceğine televizyondan çok şey öğreniyor diyen ebeveynlere önerim "o zaman çocuğunuzu evden çıkarın, dışarıda öğretin. televizyon çözüm olmasın hiçbir zaman :)" Beni küçücük çocuklarla dünyayı köşe bucak geziyor diye eleştirenler, hayatı nasıl öğrenecekler başka? 

T-ele-vizyon

10.07.2015

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon