Mutfakta Şenlik Var!

11.04.2014

Yemek yapmayı oldum olası çok severim. Ama konusunun uzmanı insanların söylediği gibi küçüklüğümünden beri yapmış değilim. Hep anlatırım evlendiğim güne kadar yemek yapmışlığım yok. Canım annem babamın itirazlarına rağmen bize şöyle derdi "kız çocuk zaten eninde sonunda mecbur kalacaksınız ev işi yapmaya, şimdi siz derslerinizle ilgilenin". Böyle böyle büyüdük biz. Çalışan annenin çocukları olarak her anımız kıymetliydi birlikte geçirdiğimiz.

Annem yemek hazırlarken biz de mutfak masasında ödevlerimizi yapar ve bir yandan onunla konuşurduk. O anki paylaşımlar çok değerliydi. Biz kendi yaptıklarımızı anlatırken, ödevlerimizi yaparken aslında ister istemez izleyerek öğrenirmişiz meğer annemden bir ev nasıl çevrilir. Çalışan bir kadın olup da nasıl her şeye yetişilir. Belki de oturup bize anlatsa bu kadar etkili olmazdı. Derler ya çocuk eğitiminde "çocuklar söylediğini değil yaptığını yaparlar". Biz de işte böyle öğrendik annemden.

Şimdi günlük tempo ne kadar hızlı olursa olsun kendi yemeğimizi kendim pişirmeyi seviyorum. Eve düzenli gelen temizlikçiye de, evde her gün bulunan ve bazı saatler boş duran bakıcı ablamıza da yemek yaptırmıyorum diye çok eleştiriler aldım eve gelip gören arkadaşlarımdan. Ama yemek benim için bütün ailenin akşam bir arada toplandığı özel bir an. 3 yaşındaki Dafne kadar 5 aylık olan Selen de biliyor yemek saatlerinde masada olmayı :) Ve bu özel anlar kendi yaptığım yemeklerle daha keyifli.

Dafne hemen hemen bizimle aynı şeyleri yiyor artık. Yemeklerde tuz, salça gibi yapay şeyler kullanmadığım için ona ayrıca pişirmeme gerek kalmıyor. Sadece Canla ikisinin yediği şeyler arada farklılık gösteriyor. Dafnenin seçici yemek alışkanlığı benden ve Candan geçmiş tabi ki. Ege mutfağına daha yatkın olan Can sevmez etli yemekleri, et ağırlıklı beslenmeyi. Bense bir Eskişehirli olarak Anadolu mutfağının etsiz öğünü olduğunu bilmem. Dafne de gelişim döneminde olduğu için her öğün olmasa bile her gün et türevi şeyler yiyor. Etli bir sebze yemeği yapıp geçemem mesela. Etleri Dafne için ayrı pişer, sebzeler Can için ayrı. Yanına çorbası ve pilav/makarna gibi yan ürünü de gelince etti mi sana 4 kap sıcak yemek. Hadi bir zeytinyağlı, bir salata, yoğurt ve üstüne tatlıyla oldu 8 çeşit. 1 hafta öncesine kadar işte böyle karnaval havasındaydı yemeklerimiz. Bu menüye şimdi Selenin ek gıdaları da eklendi :) Rendelenmiş meyveleri, çorbaları derken benim mutfak işlerim epey arttı. Neyse ki kendimiz için mayaladığım maflorlu yoğurttan ona da verebiliyorum. Hiç değilse onda yırttım :)

Bütün gün evdeyim, işim yok derken bir giriyorum mutfağa kahvaltıdan sonra, öğle yemeği saatinde ancak çıkıyorum. Üstelik tüm yemek hazırlama çalışmalarının tüketimesi 10-15 dakika alıyor en fazla. Geriye bir sürü bulaşık ve sil baştan düşünülmesi gereken yeni yemekler kalıyor :)

Mutfağımda en sevdiğim anlar ise tüm yemeklerin hazırlandığı, ortalığın toplandığı, akşam yemeğinden önce son sakin anların yaşandığı, öğleden sonra güneşiyle birlikte sararan ortamın içinde kendime bir keyif kahvesi yapma fırsatı bulduğum anlar. Hele bir de kahveye arkadaşım varsa değmeyin keyfime :)

Güncellemeler için

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon