Geçenlerde annem soruyor, "Can mesaiye kalacak mı, gelelim mi akşam yardıma?".

 

Ah be anacım, artık haftanın o kadar çok günü geç çıkıyor ki, hangi günler eve birlikte dönebiliyoruz bilmiyorum. Uzun saatler kalmasa bile çıkışlarımız hep ayrı oluyor.

 

Ben eve gider gitmez üstümü değiştirip yemekleri ısıtıyorum tabi. İki çocukla yemek yediğimiz akşamlara öylesine alıştım ki, 1 çocuğa 1den fazla yetişkinin düştüğü durumları bırakın, 1-1 oranına bile hayran hayran bakıyorum :)

 

Bu durumun doğurduğu başka etkenler de oluyor. Mesela ben artık iki çocuklu yaşamı standart kabul ederek daha güçleniyorum. Kızlarım da benim gibi ister istemez güçleniyorlar. Çünkü ikisine aynı anda yetemediğim ve kendi başlarına yapmaları gereken şeyler oluyor. 

 

Dafne'nin çok üstüne düşmüştük büyütürken. Biz giydirir, biz yedirirdik her daim. Şimdi Selen masada kendi kendine yemeye çalışıyor. Onun henüz 16 aylık olduğunu bile unutuyorum bazen. 

 

Bakınız rutin bir akşam yemeğimizde muhallebi yeme anına :)

 

Güncellemeler için

Muhallebici Kardeşler

07.04.2015

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon