Paylaşmak Güzeldir

22.10.2013

Başlık biraz reklam kokuyor değil mi? :) Omo ile kirlenmek güzeldir der gibi oldu. Ama daha uygununu da bulamadım, böyle idare edelim.

Gelelim paylaşmaktan anladığıma; ben paylaşımla büyümüş biriyim. Hatta hayata annemi ve babamı benden 14 ay büyük olan ablamla paylaşarak başladım. Büyüme dönemim boyunca bazı temel eşyaları paylaşmaya devam ettik. Çok fazla fiziksel farkımız olmadığı için genç kızlık döneminde dolaplarımızı da paylaşır olduk. (*gerçi çoğunlukla ben onunkileri giyerdim ama) Üniversite boyunca ailemle kaldım ve ne zaman Bursa'ya taşındım iş için, o zaman ablamla bekar evimizi paylaşmaya da başladık.

Fazla domestik biri olarak eve gereğinden çok bağlılık gösterirken neyse ki kendim gibi birini buldum ve bu sefer de evlenip hayatı paylaşmaya başladık. Paylaşmayı her devirde çok sevdim, ama hep yakınımdaki canım-ciğerim kişilerle. Yabancılarla paylaşmak hep tuhaf geldi bana.

3 sene önce Dafne doğduğunda ablam Arda'nın herşeyini paylaştı bizimle. Kız-erkek farkı demedim, hiç çekinmeden kullandım verdiklerini. Dafne büyüdü, ben onun eşyalarını paylaştım etrafımdakilerle. İlk yıl giysilerinin hepsini ihtiyaç sahiplerine verdim. Daha büyükleri ayırdım, gelecek kardeşi için. Temel eşyalarını ise bazılarını geri alırız, bazılarını da nasılsa yeniden alırız düşüncesiyle verdim verebileceklerime.

Şimdi Selen için gerekenleri tekrar elden geçirme vakti gelince bazı eksikleri çıktı tabi ortaya. Kimileri geri gelmiş ama kullanılamaz durumda olan eşyalardan, kimileri de hiç gelmeyenlerden.

Mesela bir bebek telsizi var ki, 2 katlı bir evde olmazsa olmaz bir eşya. Bunu yeniden almamız gerekti ve akıl istedim arkadaşlarımdan. Sağolsun herkes kendince yardımda bulundu. Ama 2 kişi var ki, beni daha farklı boyutta mutlu etti. Bunlardan biri Neslihan. Daha önceden Dafne'nin eşyalarından işine yarayacakları onun oğlunun kullanması için vermiştik. Bana ellerindeki telsizi vermeyi teklif ettiğinde aradaki bağ hiç tereddüt etmeden almamı sağladı. Gördüm ki paylaşmak bazen de ilişkileri kuvvetlendiriyormuş. Bir diğer kişi ise Dafne'nin sınıf arkadaşlarından birinin annesi, Esmeray. Bir sabah okula telsizleri alıp gelmiş oğlu Mert'i bıraktığı sırada. Ve beni beklemiş. Bana telsizleri uzatınca bir anda ne diyeceğimi şaşırdım. Ne ailecek tanışıklığımız var, ne de aramızda eşya paylaşacak bir yakınlık. Birkaç kez okul giriş çıkışında karşılaşıp selamlaşmaktan ibaret arkadaşlığımız. Şuana kadar benimle paylaşılmış en değerli eşya sanırım şimdi o telsizler. Üstelik evde 2 set telsizimiz oldu :)

Paylaşmakla ilgili ise öğrendiğim çok önemli dersler var bu süreçte. Mesela bundan sonra Selen'den kalan tüm eşyalarıwww.kardesimgiysin.com 'da gerçekten ihtiyacı olan kişilere ulaştıracağım. Çünkü hayatta bazı insanlar sadece daha şanslı şartlarda doğdukları için kullandıklarının markasının hesabını yaparken, bazı şanssız insanlar ise sadece giyinebilmeye-doyabilmeye çalışıyor. Ve ben gördüm ki böyle insanlarla paylaşıyor olmak beni daha mutlu ediyor...

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon