İki kız çocuğum var. Erkek çocuğu olan bazı arkadaşlarımın "ayyy ne güzel, cicili-bicili giydiriyorsundur" dedikleri gibi gitmiyor bizde işler. 

 

Ben çok süslü biri sayılmam. "Bi ruj sürmeden pazara bile gitmem" diyen tiplerden değilim. Kendimce bakımlıyımdır, mesleğim gereği hatta biraz da takıntılıyımdır renklerle-uyumla ilgili. Ama her an her yerde makyajıyla, fönüyle görebildiğiniz kadınlardan olamadım. 

 

4,5 yaşındaki kendi benliğini vurgulayan büyük kızımla, 1,5 yaşındaki iki yaş sendromuna giren küçük kızımın "süslenme" seansları bu aralar beni biraz geriyor. Benden onlara geçmiş bir "uyumlu-uyumsuz" sınıflandırması var ki ne zaman, nasıl kullanıyorlar hala anlayabilmiş değilim! Zira benim uyumlu olarak görüp önerdiğim şeyleri bir çırpıda fırlatıp atıyorlar "uyumsuz" olduğunu iddia ederek :) Ve bir anda karşıma asla giymem diyeceğim, başka biri giydiğinde de gözlerimi açıp bakacağım bir kreasyonla çıkıyorlar. Puantiyeli, çizgili, desenli, pembe, mor, kırmızı derken cümbüş bir tarz yaratıyorlar. 

 

O an dolaplarına bir göz atıyorum ve özene bezene aldığım şeyler askıda dururken neden bunları seçiyorlar diyerek Kırmızı Burcu (içimdeki şeytan olur kendisi) devreye giriyor. "Onu giyme yavrucum, al bunu giy" diyorum. Der demez de kendi kendime pişman oluyorum. Yahu bu çocuğun güzel görünmesi mi önemli olan, yoksa kendini iyi hissetmesi mi. İşte bu noktada da Mavi Burcu(anlaşılacağı gibi melek olur kendisi) çıkıyor içimden. Çocukluk zamanları bir daha geri gelmeyecek, moda ikonu gibi gezeceklerine mutlu oldukları şekilde gezsinler diyorum. (bazı giyim firmalarının çocuk mankenleri çocuk olduklarını unutup genç kız gibi giydirdiği, iyi bir şey yaptıklarını zannederek yayınladıkları reklamlarla da çok tepki alıp ellerine yüzlerine bulaştırdıkları zaman ne de sinir olmuştum).

Güzel görünecekler diye anneleri bile olsa başka birinin düşüncelerine göre davranacaklarına, özgür düşünsünler, özgür olsunlar diye avutuyorum kendimi tüm bunları düşününce. 

 

Hatta daha da içselleştirip kendime dönüyorum. "Güzel görünmelisin Burcu" diyerek kimse bana zorla topuklu ayakkabı giydirip çeke çeke saçlarımı fönlemiyor. Beni koltuğa oturtup kapıdan çıkmadan makyajın bitmeli diye zorlamıyor. Peki ben çocuklarımı niye zorlayayım? Böyle bakınca gayet beğeniyorum yaptığım şeyi. Yeter ki şık bir minik hanım çıkmasın karşıma o sırada :)

 

Giyim firmalarından

birinin ikonlaştırdığı sözümona çocuk manken!

Güncellemeler için

Kokoş Kızlar

04.05.2015

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon