Bu hafta Can İtalya'da. Her gidişinde olduğu gibi çocuklar yine hasta :) (ya da benim çocuklar hep hasta mı onu da çözemedim!) İlk gün beni şaşırtarak iki kızım da deliksiz uyudu. Evet evet yaklaşık 4,5 sene sonra ilk defa çocuklarla aynı evdeyken çocuk sesi ile gece boyu kalkıp yatmadan uyudum. "Yaw bunların neden hiç sesi çıkmıyor" diye gidip gidip kontrol ettiğim doğru. Bu noktada boğuldular mı acaba diye paranoyak anne devreye girdi, ben değildim o :D
 
Derken dün akşam çok şükür alıştığımız düzene döndük! Dafne hiç kalkmadı ama Selen 10:30da öksürmeye bir başladı, gece 2:30a kadar kesintisiz öksürdü. Hem öksürüp hem uyuyan bir çocuk bir süre sonra huzursuzlanarak uyandı tabi ve biz gece 3te yastıkların arasında saklambaç oynuyorduk. Be çocuğum, annen yarın işe gidecek, sen hastasın,

yatıp uyusana :)
 
Neyse, annem benim knock-out olduğumu görünce gelip Selen'i aldı da biraz uyuyabildim. Tabi sabah ben de yanan bir boğaz, kısılmış ses ve gıcık bir öksürükle uyandım. 
 
Benim haftaya yapacağım İtalya seyahatim de program değişikliği nedeniyle bu pazara çekildi ve üstelik 5 güne uzatıldı :( Kuzularımdan daha uzun süre ayrı kalacak oluşuma mı, bu pazar akşamı annemin ve ablamın konserini kaçırışıma mı, o akşam annem konserde olacağı için Can'ın çocuklarla yalnız kalışına mı, yoksa cumartesi akşamı Can gelmişken pazar sabahı benim devredip çıkışıma mı yanayım bilemedim.
 
Pazara kadar umarım çocuklar ve ben iyileşiriz. Geçen hafta sadece 1 akşam, 4 saatliğine kızları bırakıp konsere gidelim dedik, ağlayıp kusup burunlarından getirmişler anneannesi ve dedesinin. Şimdi gezmeye, tatile gidiyor değilim ama iş için bile bırakıp gitmek bana zor geliyor. Annemin çocuklara çok iyi bakacağına eminim, lakin çocukların annemin işini kolaylaştıracağını sanmıyorum. Çocuklarımın biraz daha kolay çocuklar, kendimin de biraz daha kaygısız bir anne olmayı dilediğim zamanlardayım yani.
 
Diğer yandan değişik bir heyecan var içimde. Uzun süre sonra tek başıma yurtdışına çıkacağım. Tek başıma iş için son gittiğimde Selen'e hamileydim 5 aylık. Yani aslında yalnız sayılmazdım :) Bu sefer sokaklarda elimi cebime sokup dolaşacağım. Yemekleri acele etmeden, masal-hikaye uydurmaya çalışmadan, aman yerlere çok döküldü diye stres olmadan yiyeceğim. Sakin sakin mağazaları gezeceğim. Birden fazla gece sessiz sedasız uyuyacağım. Ve de çantama fotoğraf makinemi koyacağım. Bir süre de olsa telefonum yerine fotoğraf makinesiyle çekim yapacağım :) 
 
Not: heveslendiğim şeylerde hep aksaklıklar olur, aman inşallah diyeyim ben. siz de maşallah deyin :)

Güncellemeler için

Devir Teslim

10.12.2014

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon