Her anne değerlidir. Annenin iyisi kötüsü olmaz. Kişiliği, davranışı, yetiştirme şekli bir yana, sadece karnında taşıyıp doğurduğu için bile her anne kutsaldır bence. (bu arada "anne" sözcüğünü haketmiş kişilerden bahsediyorum. bunu fiziksel bir görev olarak gören kişilere anne demeye bile dilim varmıyor o ayrı)

Güncellemeler için

 


Her çocuk annesini sever. Ben de en az diğerleri kadar severim annemi. Bağlı-bağımlı dengesinde bağımlıya yakınımdır ama annemle ilgili. Ona ihtiyaç duyuşum sadece günlük maddesel olaylarda değil aynı zamanda mental şeylerdedir de. Annemle her gün birkaç kez konuşmadan, sesini duymadan, yeteri sıklıkta görmeden rahat edemem.

Modum düşer yoksa :)
 
Küçükken de böyleymişim. Yakasına-paçasına asılan bir çocukmuşum. (o zamanlar annem nasıl dua ettiyse şimdi benim de yakamdan düşmeyen iki kızım var :) ). Bebeklik döneminde annem tuvalete gitse kapıda bekleyip ağlarmışım. (bkn; Dafne-Selen örnekleri). Çalışan bir annenin, hem de her işini kendi yapan bir annenin çocuğu olmanın dezavantajları belki de bunlar. Zaman azdı, annem bunu hep kaliteli değerlendirirdi ama yetmezdi yine de.

Hala da yetmez annemle geçirdiğim zamanlar. 
 
Torunlar devreye girince annemin işi bir kat daha arttı tabi. Hatta 3 kat :) Anneanne olmak, büyüttüğün çocuklarının da çocuklarının büyümesi sırasında anneden sonra ilk yetkili olmak demek. İyi-kötü her anda başvurulacak ilk isim olmak demek. Çocuğun hastalandığında bırakırken de, çocuksuz bir aktivite yaparken de kapısını çalmak demek. 
 
Çocuk sahibi olunca annesinin değerini bir kez daha anlayanlardanım ben. Çok şükür büyüme süreci boyunca anne-kız ilişkimizde bir sorun olmadı. Annemin belki de rehber öğretmen kimliği sayesinde ergenlik dönemini bile yakın/sıcak ilişkilerle atlattık biz. Şanslıydık. Ve bu şansımızın farkında değildik. Annemin okuldan yorgun argın gelip çeşit çeşit yemek hazırladığını, ve bizim "off anne yine mi ... pişirdin" dediğimiz günleri hatırlıyorum. Ne büyük saygısızlıkmış :) Ama annem bir gün olsun ağzını açmazdı. Farklı farklı tariflerle mutfağını genişletmeye devam ederdi.
 
Şimdi düşünüyorum da hala daha hak ettiği karşılığı veremiyorum belki canım anneme. Artık yaşı gereği kendi rahatsızlıkları var. Başka annelerin öf-pöf diye kendilerine baktırdıkları anları yaşatmıyor oysa bize. Kendine ve babama yetiyor. Üstelik dört çocuğu olan anneanneme bile neredeyse kendi başına yetiyor. Ve tüm bunların yanında, anneannemin çocukları içinde torunu olan bir tek annem var. Yani kendi torunlarına ilave artık bebek rolüne geçmiş anneannem de katılınca 4 torunla ilgileniyor. 
 
Canım annem, iyi ki varsın. Seni çok seviyorum. Kızlarım büyüdükçe her geçen gün senin kıymetini daha çok farkediyorum. Senin bizim için yapmış olduklarına daha çok anlam yüklüyorum. Ve belki de seni daha çok anlıyorum..

Canım Annem

05.12.2014

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon