1 ay oldu tontişim gideli. İşe yetiş, çocuklara yetiş, eve yetiş, zaman kalırsa kendine yetiş derken sanki çok hızlı akıp gitti gibi zaman, ama değil. Ben hala kabullenemedim gittiğini. Hala alışamadım. Sanki içeriden çıkıp geleceksin gibi. Dinlemeye doyamadığımız eski hikayeleri anlatacaksın gibi; dedemin nasıl seni kıskanıp da iki kat perdeyi üst üste camlara çaktığını, beline kadar gelen karda nasıl annemin ayağındaki çizmeyi karda kaybettiğini, benim buruşmuş diye attığım sebzeden senin gençliğinde neler yaptığını..

 

Şimdi hepsi masal gibi. Bu hain dünyada, çocuklarımın geleceğini bırak bugünleri için bile endişe duyarken senin anlattığın eski günleri aramamak, seni ve senin gibi iyi kalplı insanları özlememek mümkün değil..

 

Huzur içinde uyu..

Güncellemeler için

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon