Anneler Günü Geliyor

09.05.2014

Anneler günü yaklaşıyor. Neredeyse son iki haftadır her yer anneler günü tanıtımlarıyla, indirimleriyle dolmuş durumda. Diğer özel günlerde olduğu gibi anneler gününde de hedef kitle sağlam :) Her çocuk annesine bir şey almaya-yapmaya çalışıyor. Anneler de gizliden mesajlar veriyorlar istekleri-ihtiyaçları doğrultusunda. Çoğunlukla da çocukları alet ederek babalara patlıyor aslında anneler günü :)

Peki anne olarak hediye bekliyoruz da, hiç düşünüyor muyuz nasıl bir anneyiz? Ne kadar iyiyiz? Ya da bir anne olabildik mi? Çünkü doğurmak anne yapmıyor kadını. Hele de son dönemlerde ihmal yüzünden ölen bu kadar çocuk varken kimse tersini iddia edemez herhalde.

Anneler günü yaklaşırken şapkayı önümüze koyup sormamız lazım; çocuğuma yeterince ilgi-sevgi veriyor muyum? Onun fiziksel ihtiyaçları kadar zihinsel, motor ve psiko-sosyal ihtiyaçlarını da önemsiyor muyum? Onun iyi yetişmesi için yeterince çabalıyor muyum? Aksi takdirde çocuk büyütmek çok kolay, önemli olan onu iyi yetiştirmek. Onu yetiştirirken ona iyi örnek oluyor muyum? Çocuklar söylediğinizi değil yaptığınızı yaparlar zira.

Son aylarda belki işe gitmediğimden çok zamanım olduğu için, belki de ikinci çocukla birlikte çocuk farkındalığı da en az iki katına çıktığı için daha dikkat eder oldum etrafımdaki annelere-çocuklara. "Çocuk da yaparım kariyer de" diyenler artadursun, bence çocuğa olan özen giderek düşüyor. Eğitimli anneler artıyor evet ama çalışan annenin gösterdiği ihmalkarlıklar çoğu zaman ev hanımı annelerin önüne geçiyor.

Küçücük çocuğuna çay-kahve-kola içirenleri, arabada hala oto koltuğu olmayanları, ya da koltuğu olmasına rağmen çocuğunu buna oturtmayanları, ön koltukta çocuk taşıyan, kendi koltuğuna otursa bile kemerini takma zahmetine girmeyenleri anlayamıyorum. Dışarı çıkıldığı zaman çocuğu tek başına bırakmanın onun özgüvenini geliştireceğini savunarak aslında çocuğunu "başıboş" bırakanları da. Çocuğuna şiddet uygulayanları hiç saymayacağım bile. Paylaşılan zamanı işkence gibi gören, evden kaçmak için daha uzun saatler çalışanları, evdeyken de çocuğu tv ile oyalayanları anlayamıyorum. Çarşıya-pazara giderken, tatile çıkarken, ya da akşam çok bunalıp bir yürüyüş yaparken çocuklarını bırakanları da. Çocuğu kendi halinde büyüteceğiz madem, doğurup doğaya bırakalım. 

Çocuklara yapılan her türlü işkence benim sinirlerimi hoplatıyor. Fiziksel şiddet kadar çocukta yarattığımız psikolojik savaş da önemli. Onu sevgi-saygı ile yetiştirmezsek büyüdüğünde nasıl iyi bir yetişkin olacağını umuyoruz ki! Bu anneler gününde aldığımız her hediyede anneliğimizi tartalım!

Güncellemeler için

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon