14 Şubat

25.02.2014

Bu sene sevgililer günümüz farklı bir konseptle geçti. Ben kutlama yapılabilecek her günü kutlamayı severim. "Artık evliyiz, ne gerek var" demez sevgililer gününü kutlarım, "sadece bir günde mi kutlanır ki" demez anneler gününü, babalar gününü, kadınlar gününü, öğretmenler gününü kısacası tüm kutlamalı günleri kutlarım. Tabi bunda etrafımın da etkisi var sanırım. Annem ve eşim de böyle günleri hiç atlamazlar, dolayısıyla ben de unutmam. 

 

 

İkinci çocuktan sonra "başbaşa" kavramı artık "anne-baba-çocuklar" haline döndü doğal olarak. Onlarsız içime sinmiyor. Tabi arada küçük kaçamaklar da yapmak gerekiyor. Cuma akşamı Can'ın annesi bize geleceği için akşam dışarıda yapılabilecek bir kutlamayı bu seferlik es geçtik. Bunun yerine ben güzel yemekler hazırladım, evde yiyelim dedik. Dafneyle birlikte Can için kalpli bir pasta hazırladık. Bunu yaparken Dafnenin arkadaşı Derin ve annesi de katıldı bize. Herkes babası için sürprize parmak atmış oldu :)

Güncellemeler için

El emeği pastamız :)

 

Dafnenin okulda olduğu öğle saatleri için de Canla bir plan yaptık. Selenin bir beslenmesini biberonla yapmak üzere Gamzeye bırakıp uzun zaman sonra "karı-koca" sinemaya kaçacaktık. Kaçacaktık diyorum çünkü kaçamadık. Tam öğle saatlerine Dafnenin okulundan bir aktivite haberi geldi. Bahçeşehir Sevgi Ormanı için fidan dikilecekti. Tüm sınıfı zaten götürüyordu okul ama isteyenlerin velileri de gelebilir yazmışlardı duyuru kağıdına. Diğer annelerden gidenler olduğu için Dafneyi mahzun bırakmak istemedim. Hazır evdeyken katılabilirim, işe dönünce bir daha izin alamam böyle şeyler için dedim ve Canla planı kendi ellerinde suya düşürdüm. 

 

Şaka yollu biraz sitemde bulundu tabi Can ama çocuklar daha önce geliyor artık :) (*bu haftaki başka bir öğle kaçamağı ile Canla Robocopu izlemeye gittik, gönlünü aldım sonra:) )

 

Fidan dikimi çok keyifliydi ve iyi ki gitmişim. Dafne ilk defa servisle bir yerlere gittiği için biraz endişelendim başta. Midesi hassastır ve bizim dışımızda kullanılan arabalarda kusabilir diye korktum. Yanımda yedek giysiler, poşet, ıslak mendil ve hatta yedek çizme bile getirdim ama çok şükür gerek kalmadı. Yol çok uzun değildi fakat köy yolu olduğu için bozuktu biraz. Giderken biraz şekerlemiş çocukların çoğu, Dafne de. 

avuç avuç toprakla oynamak için fırsat çıkmış oldu Dafneye :)

Dikim alanından ayrılırken servise binmek istemeyen çocuklar oldu. Tabi ki Dafne de bunlardan biriydi. Nasıl ki gelirken arabayla arkadan takip ettiğimizi, dönerken de aynı şeyi yapacağımızı ve okulda buluşacağımızı söyleyip "kandırdık" biraz :(. Okula vardıklarında ortalarda hiç anne olmadığı için tekrar ağlamamışlar. 

 

İşte böyle bizim bu seneki 14 Şubatımız. Dafnenin adıyla hepimizin sevgi ağacı dikildi. Bahçeşehir Okul Aile Birliği katkısıyla okulun dikmek istediği 100 fidan 2000 fidana çıkartıldı ve ortaya şahane bir sevgi ormanı çıktı :) Zaten 14 Şubat sadece karşı cinse duyulan sevginin günü değil ki, anneden babadan başlamak üzere hayvana doğaya duyulan sevgiyi de kutlayabiliriz. Yeter ki sevgi olsun :)

designed by

BurcuBilir

  • Black Facebook Icon
  • Black Pinterest Icon
  • Black Instagram Icon